Šezdeset i osam civila ubijeno je na današnji dan, 5. februara 1994. godine, kada je agresorska granata ispaljena sa položaja Vojske Republike Srpske i srpskih paravojnih formacija, oko 12:30 sati, pala na pijacu Markale u centru Sarajeva.
Masakr na Markalama jedan je od najtragičnijih zločina tokom opsade Sarajeva i agresije na Bosnu i Hercegovinu. U napadu je ubijeno 68 nedužnih građana, dok su 142 osobe ranjene.
Među žrtvama su bili muškarci i žene, starije osobe, ali i mladi ljudi koji su, uprkos svakodnevnom granatiranju i snajperskoj vatri, pokušavali nabaviti hranu i osnovne životne namirnice. Pijaca Markale bila je jedno od rijetkih mjesta gdje su Sarajlije mogle doći do hrane, zbog čega je često bila prepuna ljudi.
Zločin na Markalama dio je šireg obrasca sistematskog terorisanja civilnog stanovništva Sarajeva tokom opsade, koja je trajala od 1992. do 1995. godine i predstavlja najdužu opsadu jednog glavnog grada u modernoj historiji. Građani su godinama živjeli bez redovne struje, vode i grijanja, izloženi svakodnevnom granatiranju i snajperskoj vatri.
Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju u svojim presudama utvrdio je odgovornost visokih vojnih i političkih dužnosnika Republike Srpske za granatiranje Sarajeva, uključujući i napade na pijacu Markale.
Posljednjih godina u javnosti se pojavljuju i navodi o takozvanom „Sarajevo safariju“, prema kojima su pojedini strani državljani, uz posredovanje pripadnika agresorskih snaga, dolazili na položaje oko Sarajeva kako bi pucali na civile. Iako su ove tvrdnje još predmet istraživanja, one dodatno svjedoče o razmjerama brutalnosti kojoj su Sarajlije bile izložene.
Na mjestu stradanja danas se nalazi spomen-ploča, a svake godine 5. februara porodice žrtava, građani Sarajeva i brojne delegacije odaju počast ubijenim civilima. Danas u 12 sati bit će obilježen Dan sjećanja na sve ubijene i ranjene građane Sarajeva u periodu 1992–1995, uz polaganje cvijeća na spomen-obilježju na Markalama.
Na pijaci Markale 5. februara 1994. godine ubijeni su:
Senad Arnautović, Ibrahim Babić, Mehmed Baručija, Ćamil Begić, Emir Begović, Vahida Bešić, Gordana Bogdanović, Vaskrsije Bojinović, Muhamed Borovina, Faruk Brkanić, Sakib Bulbul, Jelena Čavriz, Almasa Čehajić, Zlatko Čosić, Alija Čukojević, Verica Ćilimdžić, Smilja Delić, Ifet Drugovac, Dževad Durmo, Fatima Durmo, Kemal Džebo, Ismet Fazlić, Vejsil Ferhatbegović, Dževdet Fetahović, Muhamed Fetahović, Ahmed Fočo, Majda Ganović, Isma Gibović, Rasema Hasanović, Alija Hurko, Mirsada Ibrulj, Mustafa Imanić, Rasema Jažić, Razija Junuzović, Hasija Karavdić, Mladen Klačar, Marija Knežević, Selma Kovač, Ibro Krajčin, Sejda Kunić, Jozo Kvesić, Numo Lakača, Ruža Malović, Jadranka Minić, Safer Musić, Nura Odžak, Mejra Orman, Hajrija Oručević, Seid Prozorac, Smajo Rahić, Igor Rehar, Sabit Rizvo, Zahida Sablja, Nedžad Salihović, Hajrija Smajić, Emina Srnja, Džemo Subašić, Šaćir Suljević, Hasib Šabanović, Ahmed Šehbajraktarević, Bejto Škrijelj, Junuz Švrakić, Pašaga Tihić, Munib Torlaković, Ruždija Trbić, Džemil Zečić, Muhamed Zubović i Senad Žunić.
Masakr na Markalama ostaje trajni simbol stradanja civila Sarajeva i podsjetnik na obavezu pamćenja, istine i pravde.
